Reclamebureau
Participatie kan wel!
23 juli 2016
Sinterklaas
Gooi maar in mijn laarsje
6 december 2016
Honger

Honger

COLUMN HANS MELIEF – Het jaar is al een aardig eindje onderweg. Gemeenten weten wat ze vorig jaar aan de gezondheid en het welzijn van hun inwoners hebben uitgegeven en dat viel mee. De inmiddels bijgestelde begrotingen voor dit jaar laten voor de meeste gemeenten een flink overschot voor de Wmo activiteiten zien en de jeugdzorg lijkt quitte te gaan draaien.

Twee jaar geleden was er nog totale paniek toen er flinke stappen werden gemaakt met de decentralisaties. We zouden allemaal naar de haaien gaan. Onbeheersbare toestanden, schrijnende gevallen, honger en pest werden ons voorspeld. We geloofden het ook.

Eerlijk gezegd keek ik ook met de nodige scepsis naar het geschuif met budgetten en verantwoordelijkheden. Want ja, het blijven toch veranderingen en hoe revolutionair je in gedachten soms bent, in de meeste van ons schuilt een conservatief die het liefst alles bij het oude laat.

Maar wat is er dan uiteindelijk veranderd? De grootste verandering lijkt te zitten in het opnieuw inrichten van allerlei organisaties en systemen. Grote partijen als zorgverzekeraars en overheden die zich anders tot elkaar verhouden, hele organisatieschema’s, procedures en de bijbehorende tekeningetjes kregen een lekker opfrisbeurtje.

De echte verandering zie je wat dichter om je heen en heeft zowel negatieve als positieve kanten. Het voorzieningenniveau is bijvoorbeeld echt afgenomen, zorgpremies zijn al jaren flink aan het stijgen bij kleiner wordende verzekerde pakketten. En erger, bij dergelijke omslagen zijn er altijd individuen of groepen die onevenredig hard getroffen worden.

Aan de positieve kant zien we veel maatschappelijke initiatieven ontstaan die vaak een heel verfrissende kijk op zorg en welzijn hebben. Ze bieden zinvolle dagbesteding, werken veel kleinschaliger en geven vaak antwoord op meerdere vragen tegelijk. Duurzaamheid en hergebruik, maatschappelijke betrokkenheid, gezelligheid in de buurt zijn de meest voor de hand liggende vragen. En passant worden leegstaande panden benut voor activiteiten in de buurt en wordt er veel georganiseerd door vrijwilligers.

Als we nu van het geld dat over blijft kunnen repareren wat er mis gaat blijken we aan het eind spekkoper

1 Comment

  1. levende geschiedenis schreef:

    Zeer interessant dank u!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *